Denken – voelen – doen

Begin deze week werd de driehoek DENKEN-VOELEN-DOEN aangehaald in de sessie bij de psycholoog.website driehoek

Niks nieuws voor mij, dacht ik aanvankelijk bij mezelf. Ik kende de driehoek van Carl Rogers al vanuit mijn DHOS-opleiding (Diploma voor Hogere Opvoedkundige Studiën). Destijds gaven mijn docenten al als feedback dat ik vooral meer uit mijn denken mocht komen. Voelen was iets dat ik wel in me had en ook wel stilaan durfde erkennen, maar het doen deed ik vooral vanuit mijn denken. Er was volgens hen geen evenwicht in mijn persoonlijke driehoek. Vermoedelijk was ik er op dat moment nog niet klaar voor, want veel meer dan een paar kleine stapjes hierin heb ik er toen niet mee gedaan.

Misschien wil je graag dit schema wat beter begrijpen, in dit korte filmpje (3 min.) legt een psycholoog uit hoe dit proces ontstaat vanuit je babytijd en hoe dit doorheen je leven kan veranderen of vastlopen.

Nu tientallen jaren later bekijk ik dit schema wat grondiger. Lees wat achtergrond opnieuw en denk er over na en voel wat dit met me doet. Ik begrijp nu de feedback van de docenten beter. Alleen ben ik ondertussen wel wat veranderd en heb ik al meer aandacht voor wat ik voel. Ik probeer meer op zoek te gaan naar wat mijn behoeftes in het leven zijn. Is ook wel nodig hé na een burn-out en depressie 😉

Het is nu het laatste jaar zo dat ik sterk in mijn denken en voelen blijf hangen, merk ik. Stilaan ontdek ik meer mijn eigen gevoel en behoeftes. Alleen is de werking tussen mijn  denken (sterk ontwikkeld) en voelen nog niet zo optimaal dat ik overga tot actie, zeker niet als het puur voor mezelf is.

Voor anderen kan ik door een vuur gaan, voor de crèche realiseerde ik grote dingen en voor mijn kinderen ben ik een tijgerin als het erop aankomt. Alleen voor mezelf blijft de actie achterwege. Gedachten (denken) als ‘ik kan nu toch niets voor mezelf doen terwijl iedereen aan het werk is’, ‘ik kan nu toch beter sparen dan iets voor mezelf te kopen’, ‘anderen hebben misschien geen zin of tijd om af te spreken’, ‘ik kan toch niet naar dat feest terwijl ik in ziekteverlof ben’, zijn allemaal voorbeelden van het onderkennen van mijn eigen behoeften (gevoelens). Zij zorgen ervoor dat ik niet tot actie (doen) overga om dingen te doen die ik eigenlijk vanuit mijn behoeften wel wil maar die door het denken worden tegengehouden. En dan heb ik het vooral over het zoeken naar dingen die me energie geven, me tot rust brengen, wie ik ben en uitzoeken wat een betekenisvol leven voor mij is. Zo ben ik bijvoorbeeld heel leergierig. Ik lees graag psychologische boeken, maak graag opdrachten binnen cursussen en werkboeken over zelfontplooiing, ga graag naar lezingen en vormingen. Maar ik doe het (voorlopig) nog niet.

Ik ben dus nog erg aan het zoeken naar het evenwicht tussen mijn denken en voelen om zo tot actie over te gaan. De psycholoog in dit filmpje kan het zo mooi verwoorden waar ik vastloop.

Me van dit proces bewust worden, was al een eerste stap. Dus ben ik hier deze week mee aan de slag gegaan om bewust wat meer evenwicht te zoeken in denken en voelen, en over te gaan tot actie. En ik heb stappen gezet en ben er fier op!

Ik ben deze week dan ook helemaal alleen het dorp in geweest om allerlei boodschappen te doen gedurende een tweetal uurtjes. Het zonnetje scheen, mooi kleedje aan, ik ging op pad én vond het zelfs leuk!

Als zaakvoerder moest ik aanwezig zijn op een vergadering van de gemeente in verband met kinderopvang. Niet alleen moest, ik wilde ook graag zelf gaan (voelen). Alleen de (negatieve) gedachten (denken) maakte het me de dagen vooraf niet makkelijk. Toch zette ik door (doen). Zeer zenuwachtig ben ik er dan ook naartoe gegaan. Na een korte uitleg over mijn langere afwezigheid op het werk, viel er al heel wat spanning van me af. Ik vond het heel fijn om mijn collega’s (andere verantwoordelijken van kinderopvang) na al die maanden nog eens te zien. We wisselden ideeën uit en kwamen tot afspraken om in de toekomst meer pedagogisch te gaan samenwerken. Dit overleg gaf me echt energie. En voor de eerste keer in maanden had ik zin om aan de slag te gaan.

Deze week stimuleerde de zon me nog extra om actie te ondernemen natuurlijk. Ik wilde graag een rustig hoekje in de tuin om te lezen of gewoon te genieten (behoefte-gevoel). De mogelijkheid was er al, alleen moest dit plekje wat onderhoud en inrichting krijgen (denken). En dat heb ik dan ook gedaan deze week (doen). Dagen ben ik er telkens een tijd aan bezig geweest, maar met een voldaan gevoel achteraf en het lichtbruine kleurtje van de zon kreeg ik er gratis bij. Nu alleen nog effectief de stap zetten om er echt te gaan zitten en te genieten!

 

 

Reacties zijn gesloten.

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: