Beleving van een fuif voor een hoogsensitief persoon

Een van mijn beste vriendinnen werd veertig jaar. Dat moest natuurlijk gevierd worden. Een tof feestje zoals alleen zij ze kan geven. Altijd ambiance, muziek, dans en plezier verzekerd. De coverband van één van onze vrienden kwam zelfs optreden. Altijd goed!

feest

Al keek ik er erg naar uit, toch was ik vooraf weer zenuwachtig voor de vragen die zouden komen over mezelf want de meeste aanwezigen kende ik en zij weten dat ik thuis ben in ziekteverlof. Er was zeker iemand aanwezig van mijn team en ook ouders van kinderen op onze crèche, verwachtte ik. Maar waar ik enkele weken geleden hierom nog de dag zelf heb afgehaakt bij het verrassingsfeest van een andere vriendin, wilde ik me nu beter voorbereiden. Een mens probeert immers bij te leren. En ik wilde echt gaan, voor haar maar zeker ook voor mezelf.

Ik heb dus bewust gezocht naar manieren om ook voor mij de avond te laten slagen. Dit is wat voor mij werkte:

De dag zelf heb ik me bijna de hele dag bezig gehouden met een (al zelf ik het zelf) mooi en persoonlijk cadeau voor haar te maken. Doordat ik het goed wilde doen, was ik erg gefocust hierop en kon ik mijn gedachten/angsten naar de achtergrond verplaatsen. Dat is heel goed gelukt, tot zo ongeveer een uurtje voor het feest begon. Mijn man merkte op dat ik wel erg bezig was met zijn kleding, mijn haar, het geven van instructies voor dochterlief die voor de eerste keer ging babysitten bij haar kinderen,… kortom hij benoemde toch wel wat innerlijke spanning.

Vooraf had ik al oordopjes speciaal voor fuiven gekocht bij de apotheek om de prikkels van de muziek/band wat te dempen. Daardoor was ik al minder bang voor de harde geluiden die er zouden zijn. En dat hielp inderdaad enorm. Waar anderen aangaven dat de muziek wel erg luid was, had ik geen last en kon genieten van heel het optreden zonder overdonderd te zijn. Ik was dan ook regelmatig op de dansvloer te vinden.

Bij het binnenkomen merkte ik direct de felle spots op die heen en weer schenen. Dus heb ik een strategisch tafeltje uitgezocht met de vrienden zodat ik met mijn rug naar de lichten kon gaan staan. Dat scheelde veel flitsen in mijn ogen. Bovendien was dat tafeltje vlak naast de deur die openstond. Daardoor had ik ook niet het gevoel in de mensendrukte verzwolgen te worden. Het gaf lucht en ruimte. Af en toe ben ik wel even naar buiten gegaan om wat te ontsnappen aan de drukte, dat wel. Even wat rust opzoeken.

Door mijn teamgenoot even apart te spreken buiten, kon ik mijn gevoel en bedenkingen over mijn aanwezigheid met haar delen. Ik weet met mijn hoofd dat ik haar toestemming niet nodig heb om daar te zijn, maar toch wrong het schoentje daar nog in mijn gevoel. Ze vond mijn angsten om haar onterecht en wees erop dat ik net dingen moet doen die ik fijn vind om er weer bovenop te geraken. Dus door het benoemen en zetten van deze stap, kon ik deze beperkende gedachten ook weer loslaten.

Andere mensen waar ik ‘bang’ voor was heb ik zelf aangesproken, en ik wil het niet promoten maar als je een glaasje op hebt, dan lukt dat net iets beter. Met sommige andere mensen heb ik bewust geen contact gezocht, maar gewoon vriendelijk geknikt.

Ik heb ook heel bewust gekeken naar de jarige en gezien hoe ze genoot van de muziek en haar vrienden en familie om zich heen. Dat deed me deugd om te merken en gaf me een warm gevoel.

Dus uiteindelijk na het loslaten van een aantal zaken en op bepaalde punten voor mezelf te zorgen, heb ik zelf ook genoten van de avond. Ik heb gedanst, gezongen, leuke babbels gehad, geluk gedeeld met de jarige, kortom een heel fijne avond/nacht gehad!

 

En dan komt de dag erna! Eerst merk je dat je geen achttien meer bent en dat een late avond met combinatie van wat alcohol, niet meer zo makkelijk verteert als vroeger 😉 De volgende dag was dan ook een aaneenschakeling van dutjes. Zelfs eentje buiten heerlijk in het zonnetje!

images (48)

Maar wat volgens mij het verschil is voor een hoogsensitief persoon, is dat die avond nog veel langer blijft nazinderen dan bij anderen. Gesprekken die ik de avond ervoren heb gevoerd, schieten nog een hele dag door mijn gedachten. “Had ik dat wel moeten zeggen? Heb ik daar wel goed aan gedaan?” Sommige conversaties en gedragingen van mezelf worden gewikt en gewogen. En dan wat me nog vooral bezig hield was dat ik in mijn enthousiasme afgesproken had met vrienden om thuis een karaoke avond te organiseren. Daarvan denk ik nu: “hoe ga ik dat aanpakken en organiseren?”. Misschien had ik in dit specifieke geval best voor één keer eens eerst nagedacht in plaats van gevoeld!

Voor andere ontmoetingen of gebeurtenissen ben ik dan weer dankbaar en dit kan ik ook terug herbeleven de dag erna. Bijvoorbeeld, het gevoel van samen zijn en plezier maken met vrienden, laat me de hele dag nog warm worden. De oprechte, warme en emotionele knuffel die ik van de jarige kreeg na onze dans op een voor mij emotioneel nummer, ontroert me nu nog diep. Daar was echt een diepgaande verbinding tussen ons beiden. En laat dat nu net zijn waar ik als hoogsensitief persoon altijd naar op zoek ben en echt kan koesteren. Dat was voor mij het allermooiste moment van de avond en alleen al daarom ben ik zo blij én fier op mezelf dat ik gegaan ben! Dank je wel jarige!

download (11)

 

 

Reacties zijn gesloten.

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: