Test hoog sensitieve personen

Vanuit het werk van Dr. Elaine Aron (grondlegger van het begrip HSP) en haar man zijn er in 1994 drieëntwintig vragen gegroeid die kunnen aangeven of je hoogsensitief bent. Tot op vandaag wordt deze Hightly Sensitive Person Scale nog steeds gebruikt als graadmeter door professionele hulpverleners.

Mijn coach die me reeds begeleidt sinds mijn burn-out heeft destijds heel voorzichtig geopperd dat ik misschien wel een hoog sensitief persoon kon zijn. Samen hebben we de verschillende vragen doorlopen en ik was werkelijk verbaasd van de herkenbaarheid bij mezelf.

Vandaag overloop ik de vragen nog even, nu ik ondertussen wat meer achtergrond heb gekregen van wat een HSP’er (High Sensitive Person) zijn eigenlijk inhoudt en ik dit wat genuanceerder kan bekijken. Ik heb er ook telkens enkele van mijn eigen voorbeelden bijgeschreven ter verduidelijking.

Ik ben me bewust van subtiele signalen in mijn omgeving. Ik zie elke kleine verandering of nuance in mijn omgeving, ook zonder dat ik hierop specifiek let. Ik merk die dingen gewoon op. Niet iedereen is hier altijd zo blij mee 😉

Ik word beïnvloed door de stemmingen van anderen.Ja, vooral wanneer mensen niet authentiek zijn, dan voel ik dit heel sterk aan en voel ik veel weerstand bij mezelf. De sfeer in een ruimte wanneer ik een kamer binnenkom van de groep aanwezige mensen kan ik benoemen. Iemand die niet goed in zijn vel zit, of een koppel dat ruzie heeft, haal ik er dan zo direct uit. Hetgene wat ik hierbij het allermoeilijkste vind, is dat ik vaak die gevoelens overneem. Ik kan vaak nog niet goed scheiden wat mijn gevoel is en wat het gevoel van de ander is. Hoe dichter iemand me aan het hart ligt, hoe moeilijker het onderscheid te maken is.

Ik ben nogal gevoelig voor pijn. Pijnlijk om toe te geven, maar ik voel inderdaad snel iets. Dus moet ik toegeven dat mijn pijngrens niet zo heel hoog ligt. Wat voor een ander een subtiele verandering in de spieren is na een dag wandelen, voelt voor mij aan alsof ik een marathon heb gelopen. Ik voel al een paar dagen op voorhand aan in mijn keel wanneer ik een keelontsteking krijg.

Tijdens drukke dagen merk ik dat ik behoefte heb om me terug te trekken in mijn bed of een donkere kamer of een andere plek waar ik ongestoord alleen kan zijn. mde

Ja, heel herkenbaar. Ik heb veel nood om alleen te zijn. Daarom heb ik, in overleg met manlief natuurlijk, een rustig hoekje gemaakt in onze slaapkamer waar ik kan tekenen, schrijven, knutselen, lezen,… alles wat me tot rust kan brengen in alle stilte. Mijn kinderen weten ook dat dit de plek is waar ik alleen wil zijn en ze me niet mogen komen storen.

Ik ben bijzonder gevoelig voor de effecten van cafeïne. Neen, ik heb nooit geen koffie gedronken omdat ik dat niet lekker vind. Cola zero drink ik wel, maar ik heb hier nog nooit geen nadelige effecten van ondervonden zoals slapeloosheid of zenuwachtig worden.

Ik raak makkelijk overvoerd door dingen als fel licht, sterke geuren, grove weefsels of harde sirenes. Zeker en vast! ’s Avonds rijden met de auto vind ik erg vervelend en dat heeft dan te maken met de koplampen van de tegenliggers. Dat doet letterlijk pijn aan mijn ogen. Hetzelfde met de lichten bij een theatervoorstelling. Voor mij is de plek waar ik zit enorm belangrijk. Niet te kort bij de boxen omdat ik de trillingen anders voel in mijn binnenste, niet in het midden van de grote massa, maar liever ergens aan de kant. En zeker niet helemaal vooraan waar ik de spots soms in mijn ogen krijg en dan helemaal afgeleid ben. Ik ben dan helemaal weg uit het verhaal en dat duurt een hele tijd voor ik er terug in kan stappen. Sterke geuren zoals kruiden op een mediterrane markt doen me zo versnellen dat mijn gezelschap amper kan volgen. Ik word daar letterlijk misselijk van. En bij harde sirenes doe ik net zoals de peuters in het kinderdagverblijf wanneer de brandsirenes jaarlijks moeten worden getest, onmiddellijk mijn handen over mijn oren.

Ik heb een rijke en complexe innerlijke belevingswereld. Inderdaad, verhalen verzinnen in mijn hoofd, fantaseren, echt inleven in de wereld van kinderen, echte dialogen voeren in mijn hoofd, genieten van de allerkleinste dingen in de natuur en daar dan verder over doordenken,  nadenken over zaken waar andere mensen niet op komen, … ik denk dat dit voor mij het duidelijkste kenmerk is van allemaal. Mijn denken en beleven is diepgaander dan bij de meeste mensen om me heen. Ik kan volledig overstuur zijn, voor een langere tijd zelfs, over een opmerking of iets dat gebeurde. Ik merk dan vaak dat andere mensen zich hier makkelijker of zetten. Bij mij blijft dat precies veel langer nazinderen in mijn gevoelens of denken.

Ik voel me niet op mijn gemak bij harde geluiden. Klopt, en al helemaal niet als ik ze niet heb zien aankomen. Maar ook gewoon de luide muziek van een carnavalsstoet wordt me al snel te veel. Als dan ook nog één van de tractoren begint te toeteren, dan is het de onrust compleet. Vuurwerk vind ik prachtig om naar te kijken, maar de knallen hoeven er voor mij niet bij. Lang leve de oorstopjes!

Ik kan diep geroerd raken door kunst of muziek. Ja, tranen met tuiten kan ik huilen bij een gevoelig lied. Soms heeft het te maken met de tekst, soms is het gewoon de muziek zelf. Ook in instrumentale stukken kan ik goed de sfeer aanvoelen en meeleven in de emotie. DSC_1011Ja, als met kunst het ruimere werk bedoelt wordt dan enkel schilderijen in een museum. Daar heb ik namelijk niets mee. Maar een mooi gevormd gekleid beeld kan me zo meenemen in de emotie wat het uitdrukt. Een prachtige foto die een emotie weergeeft kan me echt raken. En zelf foto’s maken of een beeld kleien is iets wat ik vroeger graag en veel deed, kijk maar. Wanneer en waarom ben ik daar eigenlijk mee gestopt?

Ik ben consciëntieus (= gewetensvol, zorgvuldig). Ik geef toe dat ik eerst moest gaan opzoeken wat dit woord betekende vooraleer ik kon antwoorden. Maar ja, ik ben heel zorgvuldig en gewetensvol in alles wat ik doe. Ik probeer steeds vanuit mijn geweten personen op een passende manier te benaderen. Ik probeer mijn taken volgens eer en geweten zo zorgvuldig mogelijk uit te voeren. Eigenschappen als sterk verantwoordelijkheidsgevoel en perfectionisme horen dan ook tot mijn pakket.

Ik schrik makkelijk. Ja, als ik rustig op mijn bureau zit te werken en er komt iemand binnen of er wordt gewoon geklopt, ik schrik me te pletter. Dat vind ik echt geen fijn gevoel. Ja, als dochterlief de kookpotten uit de lade haalt, dan schrik ik van de geluiden van de deksels die rammelen en dat maakt me heel onrustig. Een auto die plots toetert om de één of andere reden, brengt me van slag waardoor ik even moet focussen om verder te rijden.

Ik voel me opgejaagd als ik veel moet doen in een korte tijd. Deze is een dubbele. Ik kan in normale omstandigheden best veel werk verzetten in korte tijd (behalve nu natuurlijk). Alleen maakt dan het onderscheid of die hoeveelheid door mezelf is opgelegd of door anderen. Als ik mezelf taken geef in een korte tijd, dan weet ik dat dit meestal haalbaar is en kan ik aan een best pittig tempo doorwerken. Als de hoeveelheid door een ander wordt opgelegd, dan geraak ik in stress. Dan heb ik geen overzicht meer en geraak ik in paniek. Dan kan ik geen hoofd- van bijzaken meer onderscheiden. Dat geeft me een heel onzeker gevoel. Dus als de vraag is ‘moet van een ander’, dan is het antwoord ja.

Als mensen zich in een fysieke omgeving niet prettig voelen, weet ik meestal wat er moet gebeuren om dat te doen veranderen. Neen, als het hierbij gaat over verplaatsen van meubels of andere zaken. Daar voel ik niets bij. Ik kan alleen vaststellen dat die persoon zich niet goed voelt en hem/haar eventueel meenemen naar een andere ruimte of ermee in gesprek gaan en hem/haar hierover bevragen.

Ik raak geïrriteerd als mensen proberen me te veel dingen tegelijk te laten doen. Klopt helemaal, ik kan mijn bureau binnen komen ’s morgens op het kinderdagverblijf en mijn eigen plannen helder in mijn hoofd klaar hebben. Maar dan gaat de telefoon en heeft een ouder een vraag om de planning aan te passen. Ondertussen komt iemand van het team nog iets doorgeven. Het toilet lijkt niet goed meer door te spoelen en mijn afspraak komt vroeger opdagen dan voorzien. Op dat moment zie ik het door de bomen het bos niet meer. Ik kan dan niet meer filteren of prioriteiten stellen. Op het einde van de dag ben ik dan doodop van de hele dag brandjes te blussen en heb ik het gevoel zelf niets gedaan te hebben. Geïrriteerd ga ik dan naar huis om bij manlief wat stoom af te laten.

shutterstock_353473379Ik doe erg mijn best om te voorkomen dat ik fouten maak of dingen vergeet. Zeker en vast, perfectionisme is dan ook één van de zaken die mee hebben gespeeld in de aanloop naar mijn burn-out. Ik kan iets moeilijk loslaten tot wanneer ik 100 procent zeker ben dat er geen fouten in staan. Dit vraagt niet alleen veel tijd, maar kost bovendien enorm veel energie. Dingen vergeten met mijn digitale agenda en alle lijstjes die ik overal maak, kan bijna niet gebeuren 😉

Ik kijk uit principe niet naar gewelddage films of tv-shows. Ja en neen, ik kijk niet naar gewelddage films omwille van de emoties die dit bij mij oproepen. Een verkrachting bijvoorbeeld bekijken of zelfs beluisteren, vind ik verschrikkelijk. Dus het is niet uit principe, maar ik doe het niet uit zelfbescherming. Ik blijf zelfs niet in de woonkamer als puberlief één of andere geweldfilm met veel zware en donkere geluiden bekijkt. Uit principe kijk ik dan bijvoorbeeld niet naar Temption Island. De manier waarop mensen daar met elkaar omgaan, stoort me enorm. Ik kan dat met mijn verstand en gevoel niet bevatten dat je zo respectloos voor jezelf en de ander deelneemt aan zo’n programma. Maar dat zal dan het dieper nadenken van mijn persoontje dan wel weer zijn. Dus toch maar een ja!

Ik voel me ongemakkelijk als er veel om me heen gebeurt. Op dagen dat ik me heel goed voel of als het maar voor een korte periode is, dan kan ik dit wel aan. Maar een hele dag of een slecht moment, dan kan ik dit helemaal niet hebben. Dan stoort het me zelfs als heel het gezin zich in de keuken bevindt als ik aan het koken ben. Een ander voorbeeld, winkelen in de solden periode of rond Kerstmis, echte horror. Dat is echt niets voor mij. Of de drukte in een pretpark en het aanschuiven in de rijen voor een attractie tussen al die mensen. Godzijdank kunnen mijn pubers ondertussen alleen naar een pretpark!

Als ik erge honger heb heeft dat een sterke invloed op mijn concentratievermogen of mijn humeur. Ja hoor, mijn gezin zal dit in koor bevestigen. Om eerlijk te zijn, ik ben onuitstaanbaar als ik honger heb. Ik kan dan venijnig uit de hoek komen.

Veranderingen in mijn leven brengen me van mijn stuk. Ja, dat gaat van grote zaken tot de kleinere details in mijn planning. Ik heb steeds tijd nodig om die verandering te overdenken en te plaatsen. Mijn eerste reactie is dan ook altijd verzet. Waardoor ik vroeger dacht dat ik zo een moeilijke was als de weekendplannen met de vrienden veranderden. Ondertussen weet mijn omgeving: opper een idee of verandering, laat haar even nadenken en dan komt het allemaal goed.

DSC_1026Ik heb een neus voor delicate geuren, smaken, geluiden en kunst en geniet daarvan. Ja, ik kan genieten van de geur van de drie kruidenpotten die sinds vorige week in mijn keuken staan. Ik vind het niet alleen mooi om naar te kijken of aan te ruiken. Zo subtiel wat toevoegen aan een gerecht en je proeft direct een verschil (al ben ik de enige aan tafel die dat zegt). Het zachtjes klatteren van water, het zachtjes tikken van de regen op het dak, het knetteren van het haardvuur, dat zijn geluiden waar ik rustig van word en zo van kan genieten.

Het vermijden van situaties die mij van streek maken of overbelasten, heeft bij mij een hoge prioriteit. Ja, naar grote evenementen gaan doe ik zelden voor mezelf. Of het moet Koen Wauters in het sportpaleis zijn, daar durf ik mijn angsten wel eens opzij voor zetten. Alhoewel dat ik de laatste keer in 2016, meer in de gang heb gestaan dan in de zaal zelf omdat de massa, het geluid en de lichten me echt te veel waren.

Als ik met iemand moet wedijveren of op mijn vingers wordt gekeken, word ik nerveus of gespannen dat mijn prestaties veel minder zijn dan gewoonlijk. Ja, dat heeft dan vaak te maken met het feit dat ik geen fouten wil maken en niet wil afgaan voor die ander. Ik werk liever rustig alleen aan iets. Let wel, de eerste brainstorm van een idee doe ik graag samen met iemand. Maar dan het effectief uitwerken en finaliseren doe ik liever rustig op mijn gemak alleen op een rustige plek.

Als kind werd ik door mijn ouders of leraren gevoelig of verlegen gevonden. Verlegen ben ik nooit genoemd, maar gevoelig – emotioneel vaak, zowel door mijn ouders als door leerkrachten/docenten. En niet altijd op een positieve manier.

download (9)

Bedoeling is dat je ‘ja’ of ‘nee’ antwoord op de vragen. Maar zoals je bij mijn antwoorden ziet, is dat altijd niet zo eenvoudig en is soms een nuance wel op zijn plaats.

Als je veertien of meer vragen met ‘ja’ hebt beantwoord, ben je waarschijnlijk hoog sensitief. Ik tel er dus duidelijk meer. Dus weet en voel ik wel zeker dat ik hoog sensitief als karaktereigenschap bij mezelf mag leggen. Nu nog leren er goed en zorgzaam mee om te gaan 😉

 

 

Reacties zijn gesloten.

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: