Moederliefde

Vandaag vierden we samen moederdag. Moederliefde is voor mij de uber-liefde. Onvoorwaardelijk en heel intens. Een liefde die niet verdwijnt al worden je kinderen steeds ouder en zelfstandiger en hoor je al eens de gebruikelijk puberuitspraken. Het is een geschenk om hen te mogen zien opgroeien tot de volwassenen die zullen worden. Je mag hiervan als moeder deel uitmaken, dat is toch prachtig!

 

onvoorwaardelijke-liefde

Daarom dat me toch ook de vraag besluipt of mijn eigen moeder nu na al die jaren ook nog aan mij denkt op deze dag. Vraagt ze zichzelf af hoe het ooit zo is kunnen mislopen dat ze me als kind kon afstaan? Voor mij is dat nog steeds onbegrijpbaar dat je eigen vlees en bloed de rug kunt toekeren na een echtscheiding en het ontneemt van zoiets kostbaars als moederliefde.

Gelukkig heb ik een prachtige plusmama in de plaats gekregen. Een vrouw die zoveel warmte in haar hart draagt, niet alleen voor haar eigen kinderen maar ook voor mij, dat haar knuffels me geliefd en welkom doen voelen. En daar ben ik haar zo erg dankbaar voor.

Wat natuurlijk ook meespeelt is dat mijn man en ik zeventien jaar geleden onze tweeling hebben verloren toen ik zes maanden zwanger was. Onze zoon is tijdens de geboorte al overleden en onze dochter leefde vlak erna nog. Klein en teer, maar beiden waren ze helemaal compleet. Bijna klaar om de wereld in te gaan, ze moesten alleen nog groeien om de stap te kunnen zetten. Ze is na enkele uren in mijn armen rustig gestorven. Hartverscheurend en tegelijk toch ook heel liefdevol en sereen. Mijn warmte en liefde was immers het enige dat ik toen nog kon geven. Een moederhart is op zo’n moment zo verschrikkelijk sterk dat je dan uit liefde kan zeggen: ‘Ga maar schat, het is goed, stop maar met vechten. Ik weet dat je nog te klein bent en dat dit gevecht te moeilijk voor je is. Met al mijn liefde zeg ik je: rust zacht.’ En net alsof ze op die toestemming wachtte, is ze toen ook effectief gestopt met ademen en rustig ingeslapen. Tot op de dag van vandaag ben ik ervan overtuigd, dat beiden mijn liefde gevoeld hebben, ook al was het maar zo kort.

Dat alles maakt dat ik nu kan zeggen dat onze twee pubers een prachtgeschenk zijn en dat ik zielsveel van hen beiden houd zoals een echte, warme moeder/vrouw dat kan!

hart2kopie

 

 

Reacties zijn gesloten.

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: