De lagen van de liefde

Liefde kent vele lagen en vormen. Gisteren noemde ik al de uber-liefde, namelijk de moederliefde. Maar ook de liefde van en aan mijn man is een erg belangrijke pijler in mijn leven. Zeker in moeilijke periodes zoals tijdens mijn burn-out en mijn depressie nu, is dat nog belangrijker. En natuurlijk komt die relatie onder druk te staan met al wat er gebeurt. Ook al ben je samen twintig jaar gehuwd, dan nog is het opnieuw zoeken naar een ander evenwicht. Zeker wanneer er iets ingrijpends gebeurd is, dat aanleiding gaf tot mijn depressie, heb je elkaar meer dan ooit nodig. Want ook voor mijn partner is mijn depressie een zware pil om te slikken.

Dus zit ik hier in de nachtelijke uren (kan toch niet slapen) na te denken over wat liefde voor mij persoonlijk als vrouw op dit moment in mijn leven betekent.

Liefde is voor mij, me werkelijk erkend voelen in wie ik ben, met al mijn gevoeligheden, hersenspinsels en in de liefde die ik geef. Mijn nood aan persoonlijk en diepgaand contact staan hierbij centraal, heb ik al ontdekt.

Liefde is voor mij, me letterlijk en figuurlijk beschermd en veilig voelen. Het gevoel hebben dat je partner je ondersteunt op moeilijke momenten en er voor je staat wanneer je je in het nauw gedreven voelt of onrechtvaardig wordt behandeld.

Liefde is voor mij, warmte voelen in een knipoog tussen honderd mensen, een hand die wordt gegeven tijdens een wandeling, een oprechte knuffel die je krijgt, een heerlijke vrijpartij, speels met elkaar dollen doorheen de keuken, dicht tegen elkaar aanzitten in de zetel, een arm rond je schouder voelen wanneer je huilt of angstig bent.

Liefde is voor mij, samen praten over het leven, de alledaagse dingen die je bezig houden, je dromen en toekomstplannen bespreken. Samen herinneringen ophalen. Positieve woorden geven aan de andere – welgemeende, diepere en persoonlijke woorden die vertrouwen en bevestiging geven aan de ander als persoon. Naar je luisteren zonder oordeel of zich aangevallen te voelen. Gewoon horen en erkennen dat wat de ander nodig heeft om tot een oplossing te komen of de dingen kan plaatsen of loslaten.

Liefde is voor mij, dingen samen beleven zoals wandelen tussen de bloesems, samen lachen met dingen die alleen wij twee begrijpen, plezier maken met elkaars of andere grappige uitspraken, herinneringen bouwen die je voor altijd verbinden, samen genieten van kleine dingen zoals een heerlijke maaltijd, samen sociale contacten bijwonen bij vrienden en familie, samen…

Liefde is voor mij, zorgen voor elkaar, voorzien in elkaars noden, samen een gezin en een echte gezellige thuis bouwen, samen je kinderen opvoeden, een kleine persoonlijke attentie van je liefde zoals een kattebelletje, een lied of een spreuk en hierbij proberen rekening te houden met wat de ander nodig heeft om je liefde echt te voelen. Immers ieder geeft en ontvangt liefde op een andere manier.

Er bestaat een boek ‘De vijf talen van de liefde’ van Gary Chapman dat ik en ook manlief reeds eerder lazen. Nu ga ik het nogmaals hernemen en toch proberen te achterhalen wat dan precies mijn ‘moedertaal van de liefde’ is want dat vind ik nog steeds erg moeilijk. De liefde zoals ik ze hierboven beschrijf, zo ontvang ik en geef ik ze aan anderen. De vraag is, is dat ook het soort liefde dat manlief nodig heeft? Wordt mijn en zijn innnerlijke ‘liefdestank’ nog gevuld in deze moeilijke periode? Hoe bouwen we samen aan het nieuwe evenwicht voor de toekomst? Huiswerk voor mezelf dus en ook een beetje voor hem! Wordt dus vervolgd 😉

download (1)

Reacties zijn gesloten.

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: